انگشتر شکم‌پایان دریایی انگشتری است که از فرم‌های مارپیچی حلزون‌های دریایی الهام گرفته است. این فرم از روی یک صدف کالبدشکافی‌شده مطالعه شد که با اسکنر سه‌بعدی ثبت گردید. انگشتر از شش قطعه تشکیل شده که با تکنیک ریخته‌گری موم گمشده از طلای ۱۸ عیار ساخته شده‌اند. تورمالین مرکزی به گونه‌ای تراش خورده که بازتاب نور را افزایش دهد؛ این تراش بر پایه مطالعه‌ای درباره شکست نور و ویژگی‌های اپتیکی انجام شده است. الماس‌ها روی سطح نشانده شده‌اند و قطعه مونتاژشده با رودیوم آبکاری شده است. این طراحی فرم طبیعی را با هنر جواهرسازی پیوند می‌دهد و اجزا را به عنوان یک کل واحد در نظر می‌گیرد.
