رابط سیالی تعاملی ونوس متریالز (Venous Materials) یک رابط سیالی تعاملی است که به لمس و حرکت پاسخ می‌دهد. این طراحی از سیستم‌های رگ‌مانند موجود در گیاهان، برگ‌ها و بدن انسان الهام گرفته شده است. فشار یا تغییر شکلی که توسط کاربر اعمال می‌شود، مایع را در کانال‌های داخلی به حرکت درمی‌آورد و الگوها و رنگ‌های متغیری ایجاد می‌کند. هر نمونه به‌طور همزمان هم به‌عنوان حسگر و هم به‌عنوان نمایشگر اطلاعات ملموس عمل می‌کند. نمونه‌های اولیه از سیلیکون PDMS و جوهر اکولاین ساخته شده‌اند و در ساخت آن‌ها از حکاکی لیزری و فرآیندهای دستی آزمایشگاهی استفاده شده است. اندازه بیشتر نمونه‌ها ۵ در ۵ سانتی‌متر است و برخی به ۱۵ در ۱۵ سانتی‌متر می‌رسند.

بسته‌بندی هدست می بلوتوث هدست مینی بسته‌بندی‌ای است که برای یک هدست ورزشی جمع‌وجور طراحی شده است. بدنه هدست مینیمال است و تنها یک دکمه دایره‌ای دارد. این بسته‌بندی از تصاویر نوازندگان مشهور استفاده می‌کند، به‌طوری‌که بدنه بیضی‌شکل مانند یک سر و دکمه مانند یک دهان باز دیده می‌شود. نتیجه، یادآور یک خواننده یا رهبر ارکستر است و به یک محصول ساده شخصیت می‌بخشد. یک سینی PET، هدست و کنترلر را در جلو نگه می‌دارد، در حالی که سیم‌ها پنهان می‌مانند. یک روکش کاغذی ساختار را محکم نگه می‌دارد. هدف این طراحی جلب توجه کاربران بین ۱۸ تا ۲۹ سال است.

طراحی داخلی رستوران شیانگ یک فضای داخلی رستوران چینی است که درون یک خانه قدیمی در مرکز تاینان تایوان خلق شده است. طراحی از سالن، شکلی تاریخی از گردهمایی که در آن میهمانان یکدیگر را ملاقات می‌کنند، گفتگو می‌کنند و آرامش می‌یابند، الهام گرفته است. ساختار اصلی حفظ شده و با فرم ساختمانی جدیدی که به‌صورت مورب بریده شده، ترکیب گردیده است. آجر قرمز چینی، دیوارهای سبز موراندی و قطعات آهنی سفارشی به رنگ طلایی شنی، با غذاهای هونان که سرو می‌شوند هماهنگی دارند. بتن اکسپوز و آکریلیک با رگه‌های مستقیم، حال‌وهوایی مدرن به فضا می‌بخشند. یک پنجره بزرگ سرتاسری از کف تا سقف، فضای گرم صرف غذا را به رهگذران نشان می‌دهد.

پارک شهری «ایمپرشن آو ریلوی» (تأثیر راه‌آهن) پارکی شهری است که در اطراف ایستگاه راه‌آهن تایچونگ در تایوان توسعه یافته است. این پارک مساحتی معادل ۱۵۲۸۷٫۵۷ متر مربع را در بر می‌گیرد و در فوریه ۲۰۲۰ تکمیل شد. تأسیسات تعطیل‌شده راه‌آهن به یک فضای تفریحی عمومی تبدیل شده‌اند که شامل یک موزه اکولوژیک اختصاص‌یافته به میراث راه‌آهن است. یک کریدور سبز ویژه عابران پیاده، مکان‌های تاریخی و فرهنگی را در بخش‌های مرکزی، غربی، شرقی و جنوبی شهر به یکدیگر پیوند می‌دهد. چهار مسیر موضوعی نیم‌روزه از ایستگاه آغاز می‌شوند. این طرح تاریخ محلی را حفظ کرده و امکانات عمومی را بهبود می‌بخشد.

خانه خانه H2O یک اقامتگاه خصوصی در یک منطقه مسکونی شهری در حیدرآباد است. این خانه برای یک خانواده چهارنفره طراحی شده و مساحتی برابر با ۱۲۵۰۰ فوت مربع را پوشش می‌دهد. عناصر آبی داخلی و خارجی از خنک‌سازی غیرفعال پشتیبانی می‌کنند و دمای داخلی را در طول روز کاهش می‌دهند. آجرهای سبک خاکستر بادی و ورق‌های عایق حرارتی به‌عنوان مصالح بنایی برای محدود کردن انتقال گرما استفاده شده‌اند. بازشوهای بزرگ روی دیوارهای روبه‌رو امکان تهویه متقاطع را فراهم می‌کنند و پنل‌های خورشیدی روی تراس نصب شده‌اند. فضاها به‌صورت عمودی و بر اساس میزان حریم خصوصی تفکیک شده‌اند، به‌طوری‌که اتاق‌های مشترک در پایین و اتاق‌خواب‌ها در بالا قرار گرفته‌اند.

طراحی داخلی شیامن پولی تیان‌یوئه یک طراحی داخلی است که از چشم‌انداز ساحلی خلیج وویوان الهام گرفته شده است. درخشش مرواریدها، اشکال و خطوط صدف‌ها و حرکت امواج در قالب عناصر اصلی طراحی متبلور شده‌اند. سبک بومی جنوبی شخصیت فضا را هدایت می‌کند، در حالی که ساختار خطی متقارن حس روشنی از نظم می‌آفریند. کاشی‌های طرح‌دار گلدار با توتم خفاش تیان‌یوئه ترکیب شده‌اند و تضاد سیاه و سفید جلوه‌ای ساده و ظریف را پشتیبانی می‌کند. یک پیانوی مجسمه‌وار یادآور فرم صدف‌های مروارید است و سطوح طلایی بازتابی ملایم به فضا می‌افزایند.