انگشتر شکم‌پایان دریایی انگشتری است که از فرم‌های مارپیچی حلزون‌های دریایی الهام گرفته است. این فرم از روی یک صدف کالبدشکافی‌شده مطالعه شد که با اسکنر سه‌بعدی ثبت گردید. انگشتر از شش قطعه تشکیل شده که با تکنیک ریخته‌گری موم گمشده از طلای ۱۸ عیار ساخته شده‌اند. تورمالین مرکزی به گونه‌ای تراش خورده که بازتاب نور را افزایش دهد؛ این تراش بر پایه مطالعه‌ای درباره شکست نور و ویژگی‌های اپتیکی انجام شده است. الماس‌ها روی سطح نشانده شده‌اند و قطعه مونتاژشده با رودیوم آبکاری شده است. این طراحی فرم طبیعی را با هنر جواهرسازی پیوند می‌دهد و اجزا را به عنوان یک کل واحد در نظر می‌گیرد.

فرمان خودرو Wheel X یک فرمان مفهومی است که برای خودروهای آینده طراحی شده است. فرم آن به نیازهای مختلف رانندگان در موقعیت‌های گوناگون رانندگی پاسخ می‌دهد. دستگیره به‌طور خودکار امتداد یافته و می‌چرخد تا میان سه حالت جابه‌جا شود: رانندگی بدون سرنشین، رانندگی طبیعی و رانندگی اسپرت. در حالت طبیعی، شکل آن گرد و صاف است. با فشردن یک دکمه، دستگیره از شکل O به شکل W تغییر می‌کند، سطح داخلی بافتی برجسته پیدا می‌کند و نورپردازی پویا در سمت بیرونی ظاهر می‌شود. اسکلت از آلیاژ روی و پوسته از PU و TPEE استفاده می‌کند.

طراحی داخلی اقامتگاه خصوصی اکو آو سرنیتی (پژواک آرامش) یک طراحی داخلی اقامتگاه خصوصی در تایپه، تایوان است که مساحتی معادل ۱۹۸/۳۵ متر مربع را در بر می‌گیرد. راهروی ورودی با کفپوش سنگی تیره، سقف‌های روکش چوب تیره و پنل‌های دیواری هماهنگ، آستانه‌ای استوار و زمینی را شکل می‌دهد. فضای اصلی نشیمن به سقف‌های روکش چوب روشن، پوشش‌های دیواری بافت‌دار و کفپوش یکپارچه تغییر می‌یابد که حس گشودگی و پخش نور را افزایش می‌دهد. مبلمان پارچه‌ای و چرمی خطوط فضا را نرم‌تر می‌کند. چیدمان فضا بدون مانع طراحی شده است. فضای داخلی به عنوان پناهگاهی آرام و به دور از شتاب زندگی شهری در نظر گرفته شده است.

رستوران، بار افترلایف رستوران و بار موضوعی است که در مرکز شهر دبی واقع شده است. این مکان ۵۰۰ متر مربع فضای داخلی را در بر می‌گیرد و بالکن رو‌باز متصلی به مساحت ۱۵۰ متر مربع دارد. ورودی به شکل تونلی است با دیواری کوه‌مانند، پنل‌های حکاکی‌شده با خط بابلی، شمع‌های سوخته روی یک طاقچه و کریستال‌های سنگ‌مانند آویخته از سقف. سرسرایی با درختی از چوب رانده‌شده و صندلی بزرگی از تنه درخت به سالن اصلی راه می‌یابد. بار جزیره‌ای به نظر می‌رسد که از سنگ تراشیده شده و با چیدمان کریستالی مارپیچی به طول ۳۰ متر مشخص شده است. سنگ ماسه‌ای روستایی هندی با الگویی نامنظم کف را پوشانده است.

ساختمان مسکونی خانه هو یک اقامتگاه شخصی است که در یک منطقه مسکونی پرازدحام در تاکاراتسوکای ژاپن ساخته شده است. طراحی با ایده بریدن و تا کردن یک ورق کاغذ آغاز می‌شود. دال‌های نازک سفید از بتن مسلح تا زده شده‌اند تا فضا را شکل دهند و لبه‌های دال بریده شده‌اند تا سازه نازک‌تر از آنچه هست به نظر برسد. یراق‌آلات سفارشی پنجره‌ها باعث می‌شود که بازشوها یکپارچه و بدون درز به نظر برسند. در پشت محل پارکینگ، یک تراس حیاط‌مانند فضایی خصوصی را شکل می‌دهد که اتاق نشیمن، ناهارخوری، حمام و اتاق کودکان را به هم متصل می‌کند. این خانه رو به آسمان گشوده می‌شود و فضای داخلی را با طبیعت پیوند می‌دهد.

تالار نمایشگاه شهری اسنیل بی (خلیج حلزون) یک تالار نمایشگاه شهری در کونمینگ چین است که از طریق بازسازی و استفاده مجدد از ساختمان‌های قدیمی خلق شده است. این تالار مساحتی معادل ۶۸۰۰ متر مربع را در بر می‌گیرد و توسعه آینده منطقه اسنیل بی را به نمایش می‌گذارد. دیوارهای بیرونی برداشته شدند در حالی که سازه اصلی و الگوی فضایی حفظ گردید. یک دیوار پرده‌ای شیشه‌ای بزرگ رو به چشم‌انداز طبیعی قرار دارد و دید فضای داخلی را می‌گشاید. آب دریاچه به درون ساختمان هدایت شده است، جایی که یک حوض منظم از نظر بصری با سطح دریاچه همپوشانی پیدا می‌کند. یک راهرو فضای داخلی و خارجی را به هم متصل می‌کند.