بیمارستان دایچی بیمارستانی است واقع در شهر هیمه‌جی ژاپن. این ساختمان هفت‌طبقه جایگزین بلوک قدیمی‌تری شده و یکصد تخت را در خود جای می‌دهد. نمای متخلخل بنا همچون ورقه‌ای نازک در نظر گرفته شده و در چندین لایه تکرار می‌شود که به ساختمان عمق می‌بخشد و تصویر سنگینی را که اغلب با معماری بیمارستان تداعی می‌شود، ملایم می‌کند. گوشه‌ی لایه‌لایه‌ی بنا به شکل زاویه‌دار زمین پاسخ می‌دهد و ورودی اصلی را مشخص می‌سازد. سطوح سفید برای القای پاکیزگی و آرامش‌بخشیدن به بیماران به کار رفته‌اند. شبکه‌ای از تیرها و ستون‌های فلزی ساختمان را نگه می‌دارد و با مقررات سختگیرانه‌ی ایمنی در برابر زلزله مطابقت دارد.

طراحی داخلی لابی مسکونی سرزمین عجایب در کوچه‌ها طراحی داخلی لابی یک مجموعه مسکونی در تائویوان تایوان است. این فضای ۲۷۴ متر مربعی از فضای یک کافه فرانسوی الهام گرفته است. رنگ‌های ملایم و شاد با کاشی‌های سرامیکی و جزئیات فلزی ترکیب شده‌اند. چوب، سنگ، شیشه، سرامیک و پارچه، سطوح تیز و نرم را متعادل می‌کنند. سقف شیشه‌ای طاق‌دار در راهرو، نور طبیعی را به داخل می‌آورد و چشم را به سمت بالا هدایت می‌کند که این امر تأثیر سقف کوتاه را کاهش می‌دهد. کرکره‌های چوبی پنجره‌ها لایه‌هایی ایجاد می‌کنند، به طوری که ورود به هر بخش مانند قدم زدن در کوچه‌های آرام احساس می‌شود.

طراحی داخلی اتاق نمونه دوفو شانهه ریویرا یک فضای داخلی اتاق نمونه واقع در نینگده، استان فوجیان، چین است. طبقه همکف حالتی موقر و آرام دارد و نور روز به شکلی ملایم به نشیمن راه می‌یابد. بازی نور و سایه در حال تغییر، فضایی آرامش‌بخش برای این اقامتگاه پدید می‌آورد. نشیمن و آشپزخانه در یک چیدمان باز با یکدیگر مشترک‌اند که این امر گفت‌وگو و فضایی هنری را تقویت می‌کند. در اتاق مطالعه، نور از میان پرده‌های نازک توری عبور می‌کند و میان سطح میز و قفسه‌های کتاب حرکت می‌نماید. اتاق دختر از تأکیدهای رنگی قرمز اکسیده در دل روکش چوبی آرام بهره می‌گیرد، در حالی که اتاق پسر شمشیربازی را به عنوان درون‌مایه خود برگزیده است.

نیمکت تای نیمکتی چوبی است که برای نشستن دو نفر در کنار یکدیگر طراحی شده است. نشیمن و پشتی آن با دست از یک بلوک چوب یکپارچه تراشیده شده‌اند، بنابراین هیچ چوب خم‌شده، کوسن یا فنری در آن به کار نرفته است. رنده‌ها و کاردهای دستی سنتی ژاپنی انحناها را شکل می‌دهند و زیبایی طبیعی چوب را نمایان نگه می‌دارند. پشتی منحنی این امکان را فراهم می‌کند که دو نفر در کنار هم و نزدیک به یکدیگر بنشینند و استراحت کنند. تای برای غذا خوردن، مطالعه با پاهای دراز‌شده یا دراز کشیدن در حالت‌های مختلف مناسب است. فرم کنونی آن در سال ۲۰۲۰ در توکیو، ژاپن تکمیل شد.

غرفه نمایشگاهی غفاری غرفه‌ای نمایشگاهی است که برای یک شرکت فعال در صنایع شیمیایی طراحی شده است. این غرفه مساحتی معادل ۴۰۰ متر مربع را در سالن ۶ نمایشگاه بین‌المللی تهران در بر می‌گیرد. یک دیوار تلویزیونی بزرگ در امتداد محور اصلی سایت قرار گرفته و محتوای متنوعی از برند را به نمایش می‌گذارد. این نمایشگر به‌صورت فرورفته اجرا شده است که مرز میان غرفه و راهروی عمومی را بازتعریف می‌کند و فضایی گذرگاهی شبیه به صحنه نمایش پدید می‌آورد. بخش باقی‌مانده این محور به‌عنوان ورودی اصلی عمل می‌کند. این غرفه همچنین شامل فضای استودیویی برای نمایش محصولات، محوطه‌ای برای مصاحبه و نقطه‌ای برای عکاسی است.

هویت رویداد ساخت‌وساز آینده آزمایشگاه یک هویت رویدادی است که برای یک نمایشگاه طراحی در تایوان خلق شده است. این هویت بر پایه‌ی یک زبان نوشتاری جدید به نام هو-رو ون بنا شده است. هو-رو ون با بازسازی یادداشت‌ها، نشانه‌ها و نمادهای موجود از دیدگاه یک ناظر بیگانه توسعه یافته است. شکل حروف، ساختارهای واژگانی فنیقی و بربری را با هم ترکیب می‌کند و برای هجی‌کردن از نمادهای آوایی ماندارین استفاده شده است. چیدمان به خط میخی سومری اشاره دارد، بنابراین نوشتار به سمت پایین تراز شده است. این هویت به محل برگزاری، وب‌سایت و کاتالوگ نیز گسترش می‌یابد.